Yerdeki Cübbeler

Bir zamanlar hayallerimi süsleyen cübbeleri yerlerde görünce birden “ah” dedim, içim acımıştı. Bir Anadolu genç kadınının gelinlik hayalleri kadar beyaz bir hayaldi benimki. Takvimler 2017 10 şubatı gösterirken Ankara Üniversitesi önünde çekilmişti bu görüntüler. Yaralayıcı, değersizleştirici ve ilkelceydi.. Cevher kadrini cevherfuruşan bilir sözünü hatırlatan bir cehalet vardı ortada. Bunu kameralara kaydeden acaba içimdeki acıyı ve diğer benim gibi düşünenleri düşünmüş müydü acaba? Bilmiyorum belki de ben ve benim gibi düşünenler için yapmıştı.

Acı ve üzüntü bir zaman sonra bir ukdeye dönüşerek katılaşıyor içerde bir yerlerde ve ilginç bir güç katıyor insana. Kuşkusuz tarih ilk kez tanık olmuyordur be cehalete. Ve eminim ki bu son da olmayacaktır. Bir bilim insanının değeri cübbeden ibaret değildir ya! Bunlar da gelir geçer. Hatta daha zor sınavlardan da geçmek gerekebilir. Belki de geçiliyordur aynı anda. Geçilemiyordur belki de.. Ondandır belki bu acıtan görüntüler.

Birlik olamayışımızdan. Bu ülke için farklılıkları zenginlik yapamayışımızdan. Birbirimize katlanmayı birlikte yaşamayı öğrenemeyişimizden. Sen ben kavgasından biz ülküsüne  ulaşamayışımızdan. Adil olamayışımızdan. Sevgiyi, saygıyı öğrenemeyişimizden. Vesaire vesaire..

Yerdeki cübbeler çok zamandır yerlerde olan birçok değerin yanında belki de en hafif olanlarındandır.

Şimdi birileri çıkacak ve çok yaralayıcı çok üzücü diğerleri çıkacak yok şöyle yok böyle ve yine insanları bölmek için ayrıştırmak için kavgaya meze yapmak için bu cübbeleri konuştukça konuşacak. Dinlemeye vakit bırakmadan. Ve konuşma bittiğinde en haklı kendisi olduğunu devletini en çok sevenin kendisi olduğunu göstermenin gururunu yaşayacak.

Yerdeki cübbeler bu tartışmalara hiç aldırmadan kanayacak. Onlara gerçek değer veren hayallerinde onlara yer açan bilim insanlarının gözlerinde yaş olacak. İçlerinde ukde.

Tüm bunlara rağmen bırakalım cübbeler de yerde olsun ama insanlık, adalet ve özgürlük kalksın bir an önce..