Hayaller ve Ölüm

Olayların içine çekildikçe kendimizi boğuluyor hissederiz. İyi veya kötü tüm içine çekildiğimiz olaylar bir yerden sonra kötüleşir. Saplantı haline gelen ya da bilinçlilik dışına çıkan bu gibi durumlar sağlıklı değildir.

Bir bilgisayar oyunu örneğin, normalde bireyin eğlenmesi ve stratejiler üretmesi içindir. Tüm oyunlar gibi çocukluğun vazgeçilmezi ve her yaş için eğlence araçlarıdır. Normal kullanımı dışında bir oyuna bağlılık ve saatlerce bilgisayar başında kalma gibi saplantılı örnekler ise oyunun içine çekilmedir. Bir başka örnekte bir kitap da olabilir benzer bir içine çekilme örneği. Kitap okumaya kimse kötü demese gerek. Ama kitaplarla örülü yeni bir dünya kurma ve bu sanal dünyanın içine çekilme sağlıklı değildir. Don Kişot’un düşünce sağlığını kaybetmesi buna en güzel örneklerdendir.

Doğasında güzel olan bu gibi örnekler saplantı düzeyine ulaşınca doğallığı da güzelliği de kaybetmektedir.

Bir başka örnekte de bir öğrencinin gelecek hedefleri ve buna yönelik çabaları verilebilir. Herkes ister ki çocuğu kendi hedeflerini belirlesin ve bu yönde çabalasın. Hatta bu yönde kendini paralasın. Gece gündüz uyumasa çok hoş karşılayacak veliler bile vardır. Sınavda bir puan eksik aldım diye günlerce ağlayan bir öğrenciyle gurur duyar çoğu veli/öğretmen. Belki de onlar koşullandırmıştır çocuğu bir puanı bile kaybetmeye dayanamamaya.

Başarmak güzeldir. En iyi not için çabalamak da güzeldir. Bunun için öğrenci desteklenmelidir de. Ama uçlarda gezinmek çok da mantıklı değil. Uçlarda gezinen öğrenciyi bir de bizim iteklememiz hiç doğru değil. Bir hedefin içine çekilen ve o gerçeklikle yaşayan bir öğrenci kendine zarar verme adayıdır. Her an kendine zarar verebilir. Bir hedefi olmak ne kadar güzel se bir hedefe saplanıp kalmak en az onun kadar kötüdür.

Hiç kimse bir okulu kazanamadım, bir dersten 1-2 puan eksik aldım diye ölmez. Ölmemelidir de. Olumsuz bir sonuç, olumlu çıkarımlarla yönetilebilir. Hedeflerin ölmesi asıl olumsuz durumları olumsuz yorumlamakla gerçekleşir. Ve her zaman bu hedefler bizim sağlığımız ve bütünlüğümüzde anlamlıdır.

Hayatta en önemli şey sağlıktır. Bir şeyleri elde etmek veya elde tutmak için psikolojik ve bedensel sağlığını hiçe saymak hiç de mantıklı değildir. Mantık kabul etmese de bazen gözümüzü kör eden bir iş de olabilir eş de. Tüm bunlar sen sağlıklıyken anlamı olan şeylerken sağlığı hiçe saymaya neden olurlar bazen. Delikanlılık dönemleri bu bağlamda çok renkli örnekler barındırır. Karşı cinsin, çevrenin ve hayallerin kendimizi unutturduğu, mantığın çoğunlukla geri plana atıldığı dönemler.

Sevmek güzeldir bu dönemlerde. Merak doğamızdan. Hayaller geleceğimizin köşe taşları. Tüm bunlar doğamızdan ve güzelken doğamızın dışına çıkıldığı durumlarda güzelliğini de kaybediyor. Uçlarda gezinmek her dönem için tehlikelidir. Bu dönemler içinse çok tehlikeli. “Şu hayali gerçekleştiremezsen ben ölürüm” örneği bu tehlikelerden sadece bir tanesi. Ölmemelisin oysa. Ölmemeliyiz. Bir başka hayaller için yaşamalıyız.

“Yaşamak güzel şey” çünkü. Yaşatmak da..