Kendine iyi bak! Senin iyiliğin sevenlerine iyi gelir.

 Dizel Partikül Filtre Temizleme (DPF), dizel araç kullanıcısı bir öğretmen olarak öğrendiğim günden beri beni etkileyen bir olaydır. Uzmanından öğrendiğim kadarıyla, motordan gelen partikül ve zararlı gazların biriktiği bir filtreden bahsediyoruz. Kullanım şekli ve zamana bağlı olarak kirlenen bu filtrenin doğal sürüş içerisinde temizlenerek dışarı atılması ihtimalini öğrendiğim an önemli bir aydınlanma yaşadığımı ifade etmeliyim. Sürücüsü tarafından temizlenmeyen veya dikkat edilmediği için dolan filtreler, motor performansını düşürmesi yanında çevreye verdiği zararı artmasıyla da zorunlu bir uzman temizliğine başvurmayı gerektiriyor. Kısacası aracınızı sanayide bakıma götürmeniz zorunlu hale geliyor.

 

Araç filtreleri ve temizliği üzerine bu kadar düşünmek sadece sürücülüğümüz için değil, öğretmenliğimiz, ebeveynliğimiz veya sade bir insan olarak kendimiz için önemli düşünme esnekliği kazandırabilir. Öyle ki bazılarımız uzun ince bir yol olarak modelleyebileceğimiz yaşamı dizel araç sürücüleri gibi bedenimizi ve ruhumuzu yorduğumuz ya da olmadık şeyleri yüklendiğimiz belki de içerlerimizde yumrular oluşturduğumuzun farkında değiliz. Farkına vardığımız zaman ise çok geç olabiliyor. Kendi kendimize kontrol etmenin, temizlemenin imkanı kalmadığı yerde pişmanlıkların da imkanı olmayabiliyor.

 

Bu bağlamda iyi bir yaşam sürücüsü olmak, kendimizde veya sevdiklerimizde filtre temizliğine olağan yaşam akışında dikkat edebilmek ve içerilerde birikenleri en aza indirmek için uzmanlara erkenden kulak vermek çok önemli. Aracım için kulak verdiğim motor uzmanı, aracı yığdırmadan, yüksek devirde kullanırken ani fren yapmadan, kullanmayı ve zaman zaman otoban gibi engelsiz yollarda belirli bir süre aynı hızı koruyarak motorun kesintisiz çalışmasına fırsat vermeyi önermişti. Kısacası motora iyi davranmayı ve ona kesintisiz performansını gösterme fırsatı sunmayı öneriyordu. Kendi kendini iyileştirebilmesi için kendi haline bırakmalı ve sadece dinlemeliydim. O gün bugündür zaman zaman bu şekilde filtre temizliği yaparken sürekli de devirli kullanmaya özen gösteriyorum.

 

Kendimde ve sevdiklerimde ise birikmeleri ve yığılmışlıkları en azından bundan sonra olabildiğince azaltma ve daha öncekileri gündeme getirip bir ölçüde acı verse de yakarak filtreden atmaya çalışıyorum. O nedenle içerilerimizdeki kurumları, yumruları, konuşarak yakabileceğimiz ve hazmederek sindireceğimiz sohbetler çok değerli. Elbette uzman kişiler veya ne yaptığını bilen ehil insanlarla yapılacak kurum temizliğinden bahsediyorum. Hiç kimsenin olmadığı durumlarda ise kağıt ve kalemin ya da başka bir seçeneğin uzmanlığı da olabilir.

 

Burada bir öğretmen olarak asıl değinmek istediğim bağlam ise öğrencilerde tertemiz olan filtrelerin tertemiz bir şekilde korunması. En iyi temizliğin kirletmemek olduğu gerçeğini temel aldığımızda en kolayı çocuklarda olumsuz birikimlere fırsat vermemek. Yaşam gerçekliği içerisinde olağan sorunlar ve güçlükler taşımaktadır. Önemli olan travmatik öğrenmeler yerine her koşulda olumlu çıkarımlar üretebilmektir. Bir öğrencinin ağlaması, düşmesi, arkadaşı ile kavga etmesi, ailesinde sorunlar yaşaması ve öğrenme güçlüğü gibi tüm gerçek durumların makul bir bağlama oturtulabileceği ve birikenlerin en aza indirilebileceği önemli bir başlangıç. Bırakın var olan gerçeği yumuşatmayı bazı örneklerde öğretmen veya yetişkinlerin yaşamın zorluklarını daha zorlaştırdığı görülmektedir.Zorlukları yok etmek elbette mümkün olmayabiliyor bazı durumlarda ve zaten bundan da bahsetmediğim gayet açık. İşin özü var olan gerçekliğin ötesinde zorluğu büyüterek zarar verecek şekilde çocukların gözlerinin önünü tamamen zorluklarla kaplamamak.

 

Ağlayan bir çocuğun ağlamasını, acı çeken bir çocuğun acısını ve duygusal geçişler yaşayan bir çocuğun geçişlerini dinlemek ve süreci kolaylaştırmak önemli bir iyileştirici olabilir. Kendi doğasını reddederek keskin çıkışlar yaparak söndürmek veya baskılamak ise kısa vadeli olmasa da uzun vadeli birikenleri tıkanıklık veya doluluk olarak karşımıza çıkabilir. Dolayısıyla sınıfta kendi duygusal çıkışlarımızı kontrol etmekle sorumluyuz. Çocukların çıkış ve inişleri öğretmenin dinginliğinde bir şekilde olumlu öğrenmeler haline dönüşme fırsatıdır.

 

Kendine iyi bak! Senin iyiliğin öğrencilerine iyi gelir.