Küçük Prens ve Prens (Hükümdar)

Bazı toplumlarda (bireylerde) iki uç arasında gidip gelmeler görülür. Denge oturmamıştır henüz. Senteze varılamamıştır. Bir dönem Küçük Prens saflığında geçerken sonraki dönem Prens uyanıklığında geçer. Burada tez Küçük Prens iken antitez olarak Prens çıkar karşımıza. Çoğu örnekte ne yazıktır ki, senteze ulaşılamadan ömür tükenir gider.

Küçük Prens de Prens de özünde kötü değildir. Yerine göre bu örnekler, bu bakış açıları hayatın her döneminde kullanılabilir. Kötü olan sürekli aynı bakış açısını kullanarak bir uçtan bir uca savrulmalardır. Değilse her iki kitabın anlattıklarında bir sorun yoktur. Burada iş okumaların yaşamlarla zenginleştirilerek senteze ulaşma sürecinin zararsız atlatılmasıdır.

Sentez de sürekli geliştirilmeli ve zamana ayak uydurulmalıdır. Aksi takdirde çok iyi olan bir olgu bize zarar verebilirken çok kötü olgulardan fayda görmeler sözkonusu olacaktır. Bu durumda doğaldır ki, dengeden söz edilemez. Dengesiz bir hayatı da sanırım kimse istemez?

O halde yapacak ilk iş, bu iki kitabı ve diğer tüm kitaplar, insanları, zamanı ve deneyimleri özenle okumaktır. Tüm bu okumaları hayatla yeniden değerlendirerek sentezler üretmektir. Ve bu üretimler denge konusunda elimizden tutacaklardır. Aksi halde değişimin başımızı döndürmesi ve yürüdüğümüz yolda düşme riski her an karşımıza çıkabilir.

Hayata tek açıdan bakarak yürümemek gerektiği düştükten sonra öğrenilmemelidir. Düşmeden, ayaktayken öğrenebilmek için de sentezler değerlendirilmelidir. Denge, hayatın neşesi için hayati önemdedir. Ve bunu en iyi dengesini kaybedenler, düşenler bilir.