Sonuç

Sonuçlardan öğreniriz. Öyle veya böyle her sonuç kişide bazı öğrenmeler bırakır. Bireysel ve toplumsal yaşantı sonuçları çıkarımlarla öğrenmeler olarak bilişsel ve toplumsal hafızada yer edinir. En kalıcı öğrenmeler de bu şekilde elde edilenlerdir.

Sonuçlar öğrenme olarak karşımıza çıkıyorsa, mantıklı bir sonuç, çıkarım yönetimi parantezi açılabilir. Kendimiz, yakın-uzak çevremiz ve öğrencilerimiz için sonuç yönetimi ile, profesyonel sonuç değerlendirme, anlamlandırma konuşulabilir. İyi, kötü veya orta düzeyde bir sonuç ile bir sonraki yaşantılar için önemli öğrenmeler biriktirilebilir.

Her sonuç bir başlangıç anlaşılan. En kötü sonuç bile, pozitif bir bakış açısıyla gelecekteki başlangıçlar için olumlu öğrenmeler üretilebilir. Hayatın çok yönlülüğü, iyilerin yanında kötü sonuçların da varlığı, doğruların yanında yanlışların da olabileceği önemli bir gerçek. Dolayısıyla beklenmedik sonuçları ileriye dönük pozitif öğrenmelere dönüştürme, hatalardan öğrenebilme gerekliliği etkili bir sonuç yönetimini işaret ediyor.

Popper, bilim insanlarına sadece doğrulara odaklanma yerine yanlışları keşfetme prensibini önerir. İleriye dönük bir öğrenme için bin tane doğrunun yapamadığını bir tane yanlışla yapabileceğinizi beyaz-siyah kuğu örneğiyle açıklar. Beyaz kuğu örneğiyle, hataların da olağan bir sonuç olduğunu ve öğrenmeler taşıdığını; istersek hatalardan pozitif öğrenmeler biriktirebileceğimizi vurgulamaktadır.

Bakış açısı, sonuçları öğrenmeye dönüştürüme sürecinde en temel belirleyicilerden. Aynı sonuçtan farklı öğrenmeler biriktirilebilir. Sonuca yaklaşımımız, tepkileri ele alışımız ve çıkarımlarımız öğrenmelerimizi etkileyecektir. Bu bağlamda her bireyin profesyonel bir sonuç yönetimi, analiz becerileri (SWOT vb) sergilemesi gerekmektedir. Objektif, gerçekçi, mantıklı ve samimi.

Bir öğrencinin okul servisine geç kaldığı örnekte iki farklı sonuç bu bağlamı açıklamak için kullanılabilir. Saat 8’de gelen bir servise 10 dakika geç kalan bir öğrenci servisin gittiğini görür. Sonuç servis kaçırılmıştır. Benzer bir örnekte, 10 dakika geç kalan öğrenci servisin onu beklediğini görür. Servis şoförü kızgınlıkla birlikte erken gelmesi tavsiyelerinde bulunmuştur. Sonuç servis kaçırılmamış, şoförden kaynaklı kısa süreli bir huzursuzluk oluşmuştur.

İki ayrı örneği, öğrenci bağlamında değerlendirirsek, mantıksal ilişki ürünü öğrenmeler bağlamında birinci örneğin daha doğal, açık ve anlaşılabilir; ikinci örneğin ise karmaşık ve doğal olmayan bir yapısı söz konusudur. Dolayısıyla, bu sonuçları anlamlandıran ve kendi öğrenmelerini yapılandıran öğrenci birinci örnekte ikinci örneğe göre görece daha avantajlıdır. Öğrenciyi bekleyerek öğrenci için iyilik yaptığı düşünülen servis şoförü gerçekte sonuca etkisiyle pozitif öğrenmelere katkı sağlamak bir yana negatiflik düzeyini artırmıştır.

Bireyin yaşamında benzer iyi niyetle yapılan ama sonuçta negatif öğrenmeler biriktiren sayısız yaşantı örnekleri gösterilebilir. Bir annenin sevmek ve çocuğunu düşünmek gibi iyi bir niyetle her ihtiyacına koştuğu bir çocukluk sürecinde biriktirilen birçok öğrenmeyle, annesinden bağımsız yaşayamayan birçok kişi örneği bu bağlamın açıklayıcılarındandır. Oblomov karakteri de bu örneğin herkesçe bilinen figürlerindendir. Özünde iyi bir niyetle yapılan davranışlar sonuç olarak istenmeyen öğrenmeler üretebilmektedir. Dolayısıyla, iyi bir sonuç yönetimi yaşamın her alanında ele alınmalıdır.

Deneyim ve Eğitim kitabıyla Dewey, Punished by Rewards (ödüllerle cezalandırma) kitabıyla Kohn, bu bağlamda okuma tavsiyesi olarak söylenebilir. Eğitimin ve öğrenmenin yaşamdan ayrı olmadığı, bireyin ve toplumun her sonuçtan öğrenmeler biriktirdiği önemli bir veridir. Sonuçları iyi okuma, anlama ve fırsata çevirme konularını çevreleyen bir kavram olarak sonuç yönetimi konuşulabilir. Böylece iyi, kötü ya da orta düzeyde her bir sonuçla geleceğe ilişkin birikimlerin pozitiflik yönü artırılabilir.